جاده کم گذر -

سایبان آرامش ما، ماییم.


	من دیگه خسته شدم، بس که چشام بارونیه پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه؟ من دیگه بسه برام تحمل این همه غم بسه جنگ بی ثمر برای هر زیاد و کم وقتی فایده ای نداره! غصه خوردن واسه چی؟ واسه عشقای تو خالی ساده مردن واسه چی؟ نمی خوام چوب حراجی رو به قلبم بزنم نمی خوام گناه بی عشقی بیافته گردنم نمی خوام دربه در پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود کم و خالی پر افاده شم وایسا دنیا!وایسا دنیا! من می خوام پیاده شم همه حرف خوب می زنن اما کی خوبه این وسط؟ بد و خوبش به شما ما که رسیدیم ته خط قربونت برم خدا، چقدر غریبی رو زمین آره دنیا ما نخواستیم دلو با خودت نبین نمی خوام دربه در پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود کم و خالی پر افاده شم وایسا دنیا!وایسا دنیا! من می خوام پیاده شم این همه چرخیدی و چرخوندی آخرش چی شد؟ اون بلیط شانس دوره بگو قسمت کی شد؟ همه درویش، همه عارف، جای عاشق پس کجاست؟ این همه طلسم و ورد جای خوش دعا کجاست؟ نمی خوام دربه در پیچ و خم این جاده شم واسه آتیش همه یه هیزم آماده شم یا یه موجود کم و خالی پر افاده شم وایسا دنیا!وایسا دنیا! من می خوام پیاده شم وایسا دیگه!!!!! \|+\| نوشته نوشین در Sun 29 Apr 2007 \|